విత్తనంలా ప్రతి నిర్ణయం… 🌱

ఒక్కసారి ఆలోచించండి…

మనమందరం ఎంచుకునే దారుల్లో
ఏది నిజంగా “సరైనది” అని
ఎవరు నిర్ణయిస్తారు?

మనమా…?
సమాజమా…?
లేక పరిస్థితులా…?

చాలాసార్లు మనం నమ్మేది
సరైనదే అనిపిస్తుంది…
కాని కాలం గడిచాకే
అది నిజంగా సరైందో కాదో తెలుస్తుంది.

ఎందుకంటే,
“సరైన దారి” అనే దానికి వెంటనే సమాధానం ఉండదు…
కాలమే ఆ నిర్ణయాన్ని నెమ్మదిగా వెల్లడిస్తుంది.

అయినా కూడా జీవితం మన ముందుకు రెండు మార్గాలు తీసుకొస్తుంది…

“ఎలాగైనా బతికేద్దాం…” అనుకునే వారికి జీవితం అంత కష్టం కాదు.
ఎదురొచ్చిన పరిస్థితికి తగ్గట్టు మారిపోతారు…
నీళ్లలా ఏ పాత్రలో పోసిన ఆ ఆకారమే తీసుకుంటారు.

కాని…

“ఇలాగే ఉండాలి…” అని ఒక విలువలతో జీవించాలనుకునే వారికి
ప్రతి రోజు ఒక పరీక్షలా మారుతుంది.

వాళ్లు గాలికి వంగే గడ్డి కాదు…
తుఫాన్నే ఎదుర్కొనే వేరు గట్టిగా పాతుకున్న చెట్టు.

వాళ్లు ఎక్కడ పడితే అక్కడ ఎగిరే ధూళి కాదు…
అగ్నిలో కాలిన తర్వాతే మెరుస్తున్న బంగారం.

వాళ్లు switch మీద ఆధారపడే వెలుగు కాదు…
తానే కరిగిపోతూ వెలిగే దీపం.

మేఘాలు వస్తాయి… పోతాయి…వాటి దారి గాలే నిర్ణయిస్తుంది.

కాని నక్షత్రం మాత్రం తన స్థానం వదలదు…అది తన వెలుగుతోనే నిలుస్తుంది

విలువలకు కట్టుబడిన వాళ్లు …
తమ స్థానం విడిచిపెట్టని నక్షత్రాలు లా స్థిరం గా ఉంటారు.

సత్యం ఏమిటంటే…

విలువలతో జీవించడం అంటే
“ఇది సరైనదే” అని ఖచ్చితంగా తెలిసి ఎంచుకోవడం కాదు…

తెలియకపోయినా,
సందేహాల మధ్యలో కూడా,
మనసు ఎదుట నిలబడగలిగే దారిని ఎంచుకోవడం.

అది కొన్నిసార్లు ఒంటరితనం ఇస్తుంది…
కొన్నిసార్లు నష్టాలు కూడా ఇస్తుంది…
కాని చివరికి
అది మనసుకు ప్రశాంతతను ఇస్తుంది.

బతికేవారు చాలా మంది ఉంటారు…

కాని నిజంగా జీవించేవారు కొద్దిమందే.

ఎందుకంటే,

బతకడం అంటే పరిస్థితులకు తగ్గట్టు మారిపోవడం…

జీవించడం అంటే మన విలువలకు తగ్గట్టు నిలబడటం.

కాని ఇక్కడ ఒక సత్యం ఉంది…

మనకు అనిపించినది “సరైనదే” అని

ఎవ్వరూ వెంటనే నిర్ధారించలేరు.

కొన్నిసార్లు మనమే తప్పు కావచ్చు…

కొన్నిసార్లు ప్రపంచమే తప్పు కావచ్చు.

అందుకే,

నిర్ణయం తీసుకునే ధైర్యం మనదైతే,

దానికి అర్థం చెప్పే బాధ్యత కాలానిదే.

మన పని ఒకటే…

ప్రతి సందేహం మధ్యలో కూడా

మనసు ఎదుట నిలబడగలిగే దారిని ఎంచుకోవడం.

ఎందుకంటే చివరికి..

మన నిర్ణయాలను ప్రపంచం కాదు…

కాలమే తీర్పు చెబుతుంది.

ప్రేమతో,

శ్వేత విష్ణుచిత్తన్

Comments

The Bird Who Chose to Fly Higher

Hey all, Namasthe and Welcome to The Voice of Chittan ! I’m back with another soulful reflection, one that speaks to every heart that’s ever felt unheard, every spirit that’s been tested, and every dream that’s dared to rise above the noise. Today’s blog is a story of resilience, mindful living, and the quiet strength that often goes unnoticed, until it chooses to fly high. Let’s dive in. In a quiet forest, there lived a bird unlike the rest. It wasn’t the loudest, nor the fastest. It didn’t compete for attention or join the noisy flocks that filled the skies with chaos. This bird had a different way of being,it moved slowly, intentionally, and mindfully. Its path wasn’t always clear, but its heart was steady. Every day, it focused on what mattered,its purpose, its values, and its inner peace. But the world around it didn’t understand silence. A flock of noisy birds began to notice this quiet one. They squawked and laughed, mocking its calm demeanor. “Why are you so slow?” the...

Climbing Within

In a world where growth is often measured in deadlines met and milestones achieved, we rarely pause to ask: What truly moves the soul? What if self-development wasn’t just about climbing the corporate ladder, but also about climbing within ..... one quiet step at a time? We often look for inspiration in grand speeches, bestselling books, or powerful personalities. But sometimes, the most profound lessons come from the quiet corners of life , from people who go unnoticed but live with a rare, deep purpose. Recently, I had the blessed opportunity to visit Tirumala , the sacred abode of Lord Venkateswara. While the divine darshan itself was soul-stirring, it was the journey , the climb, the people, and the silent stories unfolding around us , that left a lasting impression. Image: Sacred Hills of Tirumala Amid the chants of Govinda Govinda and the rustling of countless bare feet on ancient stone steps, I met a man whose simple spiritual routine shook me deeply. He was in his 60s , a...

Ya Devi Sarva Bhutheshu Shakti Roopena Smasthitha...

Namasthe to the voice of Chittan Readers. A happy Navratri to you all... Every year when Navratri comes, I too decorate my home, light lamps, sing bhajans, Parayana and enjoy the festive spirit. But somewhere in my heart, a quiet question always rises, why do we actually celebrate this festival? Is it just about rituals, or is there something deeper waiting to be discovered? As I reflected, I found my answer in the Devi Mahatmyam , a powerful scripture I keep returning to. On the surface, it tells us stories of the Goddess slaying demons. But if we listen closely, it reveals something far more personal, the Goddess we worship outside is already living within us. When I chant “Ya Devi Sarva Bhuteshu Shakti Rupena Samsthita”, I no longer feel I am calling on someone far away. I feel as though I am recognizing the Shakti already flowing in me, in you, and in every being around us. I have felt her as the strength that helps me rise after failure, after every betrayal and vulnerabilit...

Carry Your True Colors

Today, while walking outside, I noticed a tiny insect crawling on the stones. At first, it looked ordinary. But when I looked closer, I saw bright red marks on its back. Such a small creature, yet it carried such striking colors. Image credit: Mother Nature's gift and Captured by me That moment stayed with me. We often try to fit into what others expect of us , their wishes, their desires, their idea of who we should be. In the process, we sometimes forget our own colors, our own truth. But the little insect reminded me of something important: strength doesn’t come from size, or from pleasing everyone. It comes from spirit , from daring to stand out, just as we are. Life may not always place us in easy surroundings. People may not always notice us, or even accept us. Yet, when we carry our true self with honesty and courage, we shine in our own quiet way. Strength isn’t in size. Strength is in staying original, in not hiding our colors to blend in. And when we live this way, w...

మీకు ఎంతమంది పిల్లలు? ఒక్క ప్రశ్న, ఎన్నో అభిప్రాయాలు"

ఎన్నో సంవత్సరాలుగా నాకు ఒకే ప్రశ్న పదేపదే వినిపిస్తోంది .... “రెండో పిల్ల ఎప్పుడు ప్లాన్ చేస్తున్నావు?” “ఒక్కరితో సరిపోతుందా?” నేను చిరునవ్వుతో “ప్లాన్ చేయడం లేదు” అని చెబితే వెంటనే చాలా మందికి ఒక లెక్చర్ మొదలవుతుంది “ఒకరే ఉంటే ఒంటరితనం వస్తుంది”, “సోదరుడు లేకుంటే ఎలా నేర్చుకుంటాడు?”, “పెద్దవయసులో తోడుండడానికి ఇంకొకరు ఉండాలి కదా”, "సోదరుడు లేకుంటే సంబంధాలు నేర్చుకోడు”, “తల్లిదండ్రుల తర్వాత ఎవరు ఉంటారు?” అని అనేక కారణాలు చెబుతారు.… ఇలా మరెన్నో. వారి మాటల్లో ప్రేమ ఉంటుందని నాకు తెలుసు, కానీ కొన్నిసార్లు ఆ ప్రేమే మనసుపై మౌన ఒత్తిడిగా మారుతుంది. నేను ఒక బలమైన మహిళను, సమాజం మాట్లాడేది పెద్దగా పట్టించుకోను. ఏ నిర్ణయం తీసుకున్నా నాలో నిశ్చయం ఉంటుంది. కానీ, ఇటీవల చాలా మంది మహిళలు ఎదుర్కొంటున్న మౌన ఒత్తిడి నన్ను నిజంగా బాధపెట్టింది. చాలా చాలా బాధపెట్టింది... అందుకే ఈ బ్లాగ్ రాయాలని అనిపించింది.అవును… ఇదే విషయం నన్ను లోతుగా తాకింది. 1. Other side of the coin ,కొంతమంది దంపతులు ఆరోగ్య సమస్యల వలన, ముఖ్యంగా PCOD, హార్మోనల్ ఇబ్బందులు, లేదా ఇతర వైద్య కారణాలు వలన పిల్లలు కలగకపోవచ్...

Sarvam Vishnumayam

Sarvam Vishnumayam Jagat..... The entire cosmos is pervaded by Vishnu. God is not confined to temples, names, forms, or rituals. He is the essence of everything, every being, every breath, every moment. He is the Atmic principle that resides quietly within and around us. Recently, during our spiritual trek to Ahobilam , a place soaked in the divine energy of Lord Narasimha, we encountered a profound moment of insight. As we descended the sacred hills, a group of fellow pilgrims were discussing the story of Prahlada and Hiranyakashipu . Their view was that Prahlada was the cause of his father’s death. Listening to this, I felt moved to gently intervene not to correct, but to share a deeper perspective. I said, “Prahlada was not the cause of Hiranyakashipu’s death. He was the reason for his moksha. ” Hiranyakashipu’s end was inevitable—not because of hatred or vengeance, but because he had to be liberated from the cycle of ego, delusion, and material obsession. The Lord descen...

That Random day in my life.....

That day began like any other, filled with gratitude to Narasimha and hope for the day ahead. I went to work, but by mid-day, something shifted. I fell sick—suddenly, unexpectedly—and as the hours passed, my condition worsened. It wasn’t just an ordinary illness; this time, it felt heavy, like a storm I couldn’t escape. For a moment, I wondered if I would survive. And in that quiet space, where everything else faded, two thoughts consumed me: What about my son? Will my husband manage without me? And then a strange question arose—Is my purpose done? Am I leaving because I’ve already fulfilled what I came to do? ( may be if we feel that moments are our last seconds and if we feel that we don't see tomorrow,then the most precious things alone we might be remember and we would recollect ..it would have scroll down like a reel those precious moments, and so i felt about my son and husband) After several tests, the diagnosis finally came through: viral and bacterial pneumoni...

Voice of chittan @ Dr Swetha Thiruchanuru

Search This Blog